Łowca bumerangów

Moje projekty bumerangów i warsztaty bumerangowe.

2011-09-13T09:00:00.002+02:00

Od jakiegoś czasu, dostaję dużo zapytań odnośnie moich wzorów bumerangów.
W związku z tym postanowiłem zamieszczać na moim blogu plany bumerangów mojego autorstwa. Zacznę jeszcze we wrześniu - obiecuję!

Kolejny news: Jak już wcześniej wspominałem na naszych "Wielkopolskich Spotkaniach Bumerangowych" wkrótce uruchomimy warsztaty bumerangowe dla dzieci i młodzieży. Niestety urządzenie i zorganizowanie takich warsztatów nie jest rzeczą łatwą i w związku z tym jeszcze trochę potrwa. Na dziś nie jestem w stanie podać dokładnego terminu rozpoczęcia warsztatów. Proszę o cierpliwość - wiem że wielu z Was już nie może się tego doczekać :)
Jeśli ktoś już chciałby się wpisać na wstępną listę to proszę o kontakt mailowy - adres jest na dole po lewej stronie i trzeba go ręcznie przepisać.

Dalsze informacje na temat warsztatów będą umieszczane na blogu i na Facebooku.

Bumerang w "Panoramie"

2011-08-27T09:13:00.003+02:00

Dziś chciałem się podzielić znaleziskiem wykopanym z archiwów przez Marcina, za co serdecznie mu dziękuję!

Była sobie kiedyś za czasów PRL-u gazeta o nazwie "Panorama":

W tych czasach choć z tekstami, (tak jak zresztą i dziś) bywało różnie, to jednak kolorowe gazety miały tę przewagę nad dzisiejszymi, że nie składały się głównie z reklam. Tak po prawdzie - reklam prawie w nich nie było :)
Często jednak można było znaleźć konkrety i ciekawostki - tak jak w tym artykule z "Panoramy" z czerwca 1980 roku zatytułowanym : "Z tajemnic aerodynamiki: Bumerang"

Autorka - jak sama przyznaje posługiwała się nie własnym doświadczeniem, ale publikacja - książką o bumerangach. Prawdopodobnie dlatego nie wszystko zostało wyjaśnione do końca poprawnie i w samym artykule jest trochę nieścisłości, ale nie czepiam się drobiazgów - była to jedna z niewielu publikacji na temat bumerangów i to się liczy.

Do artykułu był dołączony rysunek ładnie pokazujący tor lotu typowego bumerangu (kliknij na zdjęcie , żeby powiększyć):

Nowe bumerangi w sklepie Łowcy

2011-04-12T20:19:00.006+02:00

Na nowy sezon mamy w sklepie nowe modele bumerangów.
Historia tych modeli trwa już od jakiegoś czasu. Rozmawiałem kiedyś z Krzysztofem Pietrzakiem o jego modelach bumerangów i stwierdziłem, że trochę szkoda że nie robi ich na sprzedaż. Wiadomo - każdy może wziąć plan z jego strony http://boomerangs.prv.pl/ i zrobić jego model samemu. No ale przecież są i tacy, którzy nie mają możliwości zrobienia sobie bumerangu: brak miejsca, czasu, narzędzi, umiejętności, a chcieliby wypróbować jak latają jego modele...
Koniec końców uzgodniliśmy, że jak już będę miał sklep, to zrobię kilka jego bumerangów. Cóż - skończyło się na tym , że zrobiłem wszystkie po kolei. Yetiego zrobiłem już dawno i bardzo mi się spodobał. Na resztę przyszła pora teraz - zaczął się sezon i można było je wypróbować...

Cóż moim zdaniem latają świetnie. Bardzo ładnie zachowuje się Orka, a precyzja Doubli i Cicholota powala. Generalnie jest jak zwykle - wszystkie dwuskrzydłowce wymagają więcej umiejętności niż wielopłaty.
Po pomyślnych testach wymyśliłem do nich malowania odpowiadające ich charakterom, no i są.
Zatem Orka, Glug, Wincraft, Cicholot Yeti i Doubli są już do kupienia w sklepie z bumerangami u Łowcy Bumerangów, a kolejne - tym razem już moje nowe modele - czekają na przetestowanie.

Poznańskie spotkania z bumerangami

2011-04-01T18:06:00.003+02:00

Od tej niedzieli zaczynamy stałe spotkania z wielbicielami powracających patyków!
Oczywiście przy tym sporcie ważna jest pogoda, więc to ona będzie miała decydujący wpływ na to czy spotkanie się odbędzie czy nie. Jednak zawsze trzeba być dobrej myśli. Pierwsze takie spotkanie już w tę niedzielę 3 kwietnia na Cytadeli po 15.00. Więcej szczegółów będzie zwykle na Facebooku - zapraszam.

To na zdjęciu poniżej to również bumerang. Nazywa się Zarbi. Chcesz zobaczyć jak wraca? Przyjdź na Cytadelę!

Zapraszam wszystkich znajomych jak i nieznajomych.

BOOMERANG IS FUN!

Bumerangi zdobędą wiosnę!!!

2011-03-14T09:29:00.010+01:00

Tytuł tego posta to parafraza socrealistycznej lektury z lat 50-tych. Dlaczego? A dlaczego nie?
Fajnie brzmi...

W miniony weekend Wielkopolska rozpoczęła nowy sezon bumerangowy!

Lotnisko Ligowiec powitało nas idealną pogodą - słoneczko, czasami lekki wiaterek (w okolicach 0,5 do 1) więc można było poszaleć :)

Dzięki Darkowi i Beniowi mamy fotoreportaż z Ligowca. Dzięki chłopaki! Ja niestety zawsze zapominam o aparacie...
Panie, choć potrafią całkiem nieźle rzucać zrejterowały po 10-15 minutach ;) - wiadomo ploteczki ponad wszystko !

Rzucali starzy i młodzi:

... zobacz jak zakręca!

Były też porady dla początkujących...

...i kontrola jakości wykonania rzutów

Byli wśród nas i tacy, co ponad zabawę z bumerangami przedkładają literaturę na świeżym powietrzu ;)

Człowiek z powracającym wieszakiem :)

Fachowe spojrzenie na szlify.

Na koniec tego fotoreportażu chciałem jeszcze pokazać, że rośnie nam kadra ostrych zawodników! Na zdjęciach poniżej 9-cio letni miotacz rzuca bumerangiem typu Banan zrobionym z 6-cio milimetrowej sklejki bukowej!!! Model jak na jego wiek dość ciężki wagowo i trudny technicznie, a jednak mu wraca! Oby tak dalej, a za parę lat mistrzostwa IFBA mamy w kieszeni!!!
Proszę zwrócić uwagę na idealną technikę rzutu!

To tyle u nas w okolicach Poznania...

...a tak otwarto sezon w Wągrowcu:

Gratulacje!
Mam nadzieję , że Wągrowiec przedstawi silną ekipę na najbliższe zawody!
Szczegóły już niedługo!

Kultura Aborygeńska część 3

2011-03-03T18:09:00.006+01:00

Wspomniana we wcześniejszym poście tutaj tarcza nie była jedyną rzeczą wytwarzaną z drewna Mulgi. Jedną z charakterystycznych cech Mulgi to miękkość i łatwość obróbki świeżego drewna i niezwykła twardość i wytrzymałość po jego wyschnięciu, dlatego też używano go do wytwarzania naczyń, włóczni, oraz przedmiotów najczęściej kojarzonych z Australią - bumerangów.

Bumerangi najczęściej wykonywano z gałęzi lub korzeni które były już z natury miały formę właściwych, zakrzywionych kształtów. Kształt ten wiązał się z wytrzymałością na pęknięcia i wyłupania, bowiem zakrzywiony układ słojów gałęzi, zgodny z kształtem bumerangu czynił go bardziej odpornym na uszkodzenia. Oczywiście także dzięki temu kształtowi środek ciężkości był przesunięty poza obrys bumerangu i dzięki temu wirujący bumerang leciał dalej, precyzyjniej, no i uderzał z większą siłą.
Bumerang w codziennym życiu Aborygena miał wiele funkcji: był bronią, instrumentem muzycznym (służył do wystukiwania rytmu), podręczną łopatką, wreszcie gdy był specjalnie ozdobiony stawał się również przedmiotem kultu.
W czasie polowań i walki był miotany z zadziwiającą siłą i precyzją. Opowiadane są niesamowite historie mówiące o tym, że dobry, doświadczony myśliwy potrafi z odległości 500 stóp (ok. 150 metrów) jednym rzutem upolować Czerwonego Kangura, który jest największym przedstawicielem torbaczy. Jako ciekawostkę należy zaznaczyć że bumerangi jako broń były stosowane również w starożytnym Egipcie, Indiach a także... w Polsce. Tak, tak - to właśnie u nas w przełomie Białki pod Krempachami w jaskini na Skale Obłazowej znaleziono najstarszy na świecie bumerang datowany na około 35 tysięcy lat.

Pomimo wielu dziwnych opowieści krążących w literaturze (i nie tylko), bojowy bumerang nigdy nie wracał.
Bumerang powracający został "wynaleziony" najprawdopodobniej przez przypadek, gdy jego wytwórca pomylił się przy wykonywaniu profilu dla typowego bojowego/myśliwskiego bumerangu. Australijskie wykopaliska archeologiczne dowodzą że powracające bumerangi wytwarzano w niewielkich ilościach w porównaniu z bojowymi, z czego wysnuto wniosek że używano ich głównie w celach rozrywkowych.

Równie ważną, a nawet ważniejszą bronią od bumerangu była włócznia, głównie ze względu na swoją uniwersalność - włócznią można "ustrzelić" ptaka, rybę jak i kangura. Trzony włóczni były wykonywane z grubych gałęzi ciosanych do odpowiednich rozmiarów. Jako grotów używano kamieni przymocowywanych łykiem łuszczonym z kory Black Wattle. Aborygeni stworzyli pewien rodzaj "wyrzutni" włóczni, której działanie mogłoby zaskoczyć niejednego współczesnego konstruktora. Zainteresowanych tematem wyrzutni odsyłam do hasła "woomera".

Oczywiście mówiąc o przedmiotach wykonywanych z drewna to trudno nie wspomnieć o innych charakterystycznych przedmiotach takich jak didgeridoo czy Bull-roarer.

Didgeridoo - czyli "buczący kij" to nazwa wymyślona przez kolonizatorów. Nazwa nadana mu przez Aborygenów z plemienia Yolngu to Yidaki. Ponieważ właśnie to plemię uważane jest za "wynalazców" tego instrumentu - to nazwa ta uważana jest za obowiązującą.
Yidaki powstawało zawsze przy pomocy natury. Jest to zwykle pień młodego drzewa wyjedzony od środka przez białe mrówki (termity) - to znacznie ułatwia twórcy dalszą obróbkę. Wytwórca idąc w busz wybiera odpowiedni pień (lub gałąź) i stuka w nią, wsłuchując się w odgłos. Jeżeli środek pnia jest wystarczająco wyjedzony - ścina go. Insekty są usuwane ze środka, który następnie jest oczyszczany i jeśli trzeba powiększany. Koniec tworzący ustnik jest często oklejany woskiem pszczelim. Didgeridoo posiada głęboki, dudniący głos w granicach częstotliwości 70 Hz. Są to dźwięki niskie, spokojne, sprzyjające kontemplacji. Być może dlatego Aborygeni uważają że ten instrument ma również właściwości lecznicze. Jest to najprawdopodobniej pierwszy instrument dęty jaki powstał na Ziemi. Gatunkiem najczęściej wykorzystywanym do wytwarzania Yidaki był Stringybark (Eucalyptus Tetradonta) - jeden z gatunków Eukaliptusa. Ciekawostką jest, że Yidaki jako przedmiot symbolizujący męskość nie mogło być używane przez kobiety. Instrument wykonany zgodnie z ceremoniałem nabierał magicznej mocy. Samo dotknięcie instrumentu, nawet przypadkowe, miało przynieść na kobietę duże nieszczęście.

Indonezyjskie Didgeridoo zrobione z bambusa.

Kolejnym przykładem przedmiotu kultu to święte tabliczki "Inma", znane też jako "Czuringa" czy z angielska "Bull-roarer". Polskie tłumaczenie "ryczywół" osobiście nie bardzo mi odpowiada. Wolę pozostać przy oryginalnych określeniach.
Myślę że większości znana jest scena z filmu "Krokodyl Dundee II", gdzie główny bohater bierze do ręki deseczkę ze sznurkiem, a zapytany: " co robisz" odpowiada "idę zatelefonować". To oczywiście żart, ale sam przedmiot ma duże znaczenie dla Aborygenów. Jest to kawałek drewna najczęściej Mulgi, obrobiony w opływowy kształt. Na jednym z końców posiada otwór, przez który przeciągnięty jest sznurek. Gdy drugi koniec sznurka chwycimy do ręki i zaczniemy nim obracać wokół siebie ta poprzez ruch obrotowo-wirujący deseczka będzie wydawać odgłos. Zwykle w czasie zebrań starszyzny plemiennej, kilku mężczyzn otaczało święte miejsce spotkań i "grało" na Inmach. Dźwięk ten oznaczał iż osobom niepowołanym nie wolno wchodzić na ten obszar. Same tabliczki pokryte odpowiednimi rytami stanowiły przedmiot święty, na który mogą patrzeć tylko wybrani.

Inma mojej roboty, mocowana na mocnej szewskiej dratwie:

Jakkolwiek by nie traktować tradycyjnych wierzeń ludów Australii, należy mieć do nich szacunek. Warto też zwrócić uwagę jak blisko natury były ludy aborygeńskie, czego nam ludziom cywilizacji dziś bardzo często brakuje. Gonimy co dzień za złudą śpieszymy do tak naprawdę nie wiadomo czego, a gdy wywalczymy wolny czas dla siebie, to najczęściej zabijamy go siedząc przed telewizorem, komputerem, w dusznym kinie lub jakiejś zadymionej knajpie. Może jednak warto raz na jakiś czas przerwać tę pogoń, wyjść na świeże powietrze, porzucać trochę bumerangiem, "zatelefonować" dla zabawy bull-roarerem, lub pobuczeć na Grzmiącym Patyku?
Z pewnością jest to dobry sposób aby się "odstresować" i zapomnienieć choć na chwilę o współczesnej zagonionej cywilizacji...

Drzewo w kulturze Aborygenów cd.

2011-02-21T11:26:00.004+01:00

Jak obiecałem we wcześniejszym wpisie wracam do tematu. A to temat rzeka. Skończyłem na Bush Lolies z drzewa Mulgi, tak więc dzisiaj - jedzenia ciąg dalszy :)

Jabłka Mulgi pomimo swojej nazwy to nie owoce jak wskazywałaby nazwa, lecz galasy, które wytwarza roślina podrażniona przez insekty. Jednak te tak zwane "jabłka" uważane są przez Aborygenów za szczególny przysmak. Ponoć miąższ ma bardzo delikatny smak i rozpływa się w ustach...

Również nasiona tej akacji stanowiły bardzo pożywne jedzenie, głównie ze względu na dużą zawartość tłuszczu i bardzo wysoką obecność białka niespotykaną w takiej ilości w innych roślinach. Dla pszenicy durum typowa ilość białka to około 10% podczas gdy w nasionach akacji to 20 - 30 %. Nasiona zrywano bezpośrednio z drzewa lub zbierano z ziemi. Po oczyszczeniu i oddzieleniu od łusek były wstępnie opiekane, mielone na mączkę i po dodaniu wody jedzone pod postacią pasty. Z takiej mączki wypiekano też placki, do których nie trzeba było używać tłuszczu ani białka jaj z uwagi na dużą zawartość tych składników w samej mączce.

Należy także zaznaczyć iż liście i młode gałązki Mulgi były wykorzystywane w celach leczniczych. No ale wspominając o naturalnych lekach Aborygenów trudno nie napisać o Tea Tree (łac. Melaleuca alternifolia) - niesłusznie nazywanym drzewem herbacianym. Nazwa potoczna ponoć wzięła się stąd że członkowie ekspedycji Jamesa Coocka pomylili młode drzewa z krzewami herbacianymi.
Lecznicze i antyseptyczne właściwości olejku tej rośliny zostały "odkryte" na nowo przed drugą wojną światową. Olejek tej rośliny oczywiście pozyskuje się z liści - najłatwiej go pozyskać ew ten sposób. Obecnie w sprzedaży jest coraz więcej produktów zawierających jako główny składnik właśnie olejek Tea Tree. Jego właściwości są znane Aborygenom od wieków. Podobnie jak za dawnych czasów tak i teraz służy do leczenia trudno gojących się ran, oparzeń, grzybicy.
Przez Aborygenów był stosowany również przy ukąszeniach owadów, stłuczeniach i zakażeniach skórnych, przeziębienia, bólu głowy, bólu zęba. Zmięte, zgniecione liście przykładano do chorych miejsc, lub robiono wywar, który służył do płukania rany lub ust.
Dziś olejek tego drzewa stosuje się także w produktach kosmetycznych takich jak szampony, mydła czy kremy.

Zdjęcie plantacji Tea Tree

Trudno też pominąć znaczenie lecznicze Acacii mearnsii (zwanej popularnie Black Wattle - Czarna Wiklina).
Aborygeni do inhalacji chorych używali kadzidła ze zmielonej kory tej rośliny.

Oczywiście drzewa to nie tylko źródło lekarstw i pożywienia. Kora Black Wattle rozdwojona wzdłuż włókien służyła do wyrobu wszelkiego typu koszy oraz bardzo ważnej rzeczy - wiązania łupanych kamieni jako grotów do włóczni. Jej giętkie gałęzie były podstawą konstrukcji chat, które następnie "oklejano" gliną, bądź pokrywano korą i liśćmi.

Na listkach i gałązkach Mulgi często pojawia się nalot - biała sypka substancja, która była używana jako źródło żywicy klejącej części narzędzi i naprawy pęknięć w drewnianych naczyniach.

Na dziś wystarczy. Pozostało mi jeszcze zamknąć "temat drzewny" tym co nas najbardziej interesuje :) no ale to już w następnym razem.

Kultura Aborygenów - temat na niepogodę

2011-02-09T16:36:00.008+01:00

Pogoda niestety nie sprzyja testowaniu nowych bumerangów. Wietrznie, wilgotno, pochmurno.
Udało mi się ostatnio stworzyć i przetestować tylko jeden nowy model - bumerang Walentynkowy. Można go zobaczyć tutaj LINK .
Pozostaje tylko wymyślać nowe modele, robić prototypy a z testami poczekać na sprzyjającą pogodę.

Tymczasem korzystając z tej niepogody chciałem napisać parę słów o naszych "braciach w bumerangu" - Aborygenach, a konkretnie o ich stosunku do drewna.

Aborygeni odnoszą się z dużym szacunkiem do drzew i drewna, podobnie jak do wszystkiego co stworzyła otaczająca nas przyroda. Jest to lud, który jak żaden inny na świecie, potrafił całkowicie utożsamić się i w bezkonfliktowy sposób współżyć z Naturą. Kultura Aborygenów opierająca się na zasadach scalenia się z otaczającym środowiskiem, trwała niezmieniona do czasu przybycia kolonizatorów. Warto przy tym pamiętać że rdzenni mieszkańcy Australii zamieszkują ją od około 40000 lat.

Korzystanie ze środowiska naturalnego na sposób zachodni, jest bezsensownym barbarzyństwem z punktu widzenia tradycji Aborygenów. Według nich wszystko co nas otacza powinno być traktowane z szacunkiem. Pomińmy jednak traktowanie środowiska jako całości, gdyż to drzewo i drewno jest tutaj moim głównym tematem.

Otóż drzewa były darzone szczególnymi względami. Już w wierzeniach są one bardzo ważnym ogniwem, bowiem drzewo jest symbolicznym łącznikiem pomiędzy światem Nieba a światem Ziemi.
W życiu codziennym Aborygenów drzewo zarówno jako roślina i jako materiał drzewny były bardzo ważne. Gatunki drzew z których korzystano najczęściej i w szerokim zakresie to Mulga, Black Wattle, Eukaliptus i Tea Tree.

Mulga (łac. Acacia aneura) to bardzo ciekawy gatunek akacji, występujący dość obficie na kontynencie australijskim. Warto o tym wspomnieć ponieważ odkryto tam i opisano już ponad 1000 (tak, tak - tysiąc) gatunków akacji, a botanicy uważają że na niezbadanych dotąd terenach, kolejne gatunki nadal czekają na odkrycie.
Pospolita nazwa tego drzewa - Mulga - pochodzi z języka Aborygenów i oznacza wąską poręczną tarczę wykonaną z drewna tego właśnie gatunku.

Na zdjęciu jedna z wielu postaci w jakich występuje Mulga.
Klik w zdjęcie to link do Wikipedii z informacjami o Muldze. Tam też więcej zdjęć.

Drzewa Mulgi były dla Aborygenów bardzo ważnym źródłem pożywienia.
Na drzewie Mulgi żeruje pewien gatunek czerwia (Psylloidea), który (w celach ochronnych) wytwarza wydzielinę. Wydzielina jest ponoć bardzo słodka, a po zebraniu jej do naczynia i dodaniu wody otrzymywano orzeźwiający napój.
Okaleczone drzewo Mulgi wydziela soki, które również są bardzo słodkie. Aborygeni często wysysają je bezpośrednio z pnia. Gdy wydzielina się utwardzi (w podobny sposób jak żywica naszych drzew iglastych) zbierają ją używając jej później jako słodzika, bądź do ssania jako cukierek. Wydzielina ta była również jadana przez wczesnych kolonizatorów , którzy nazwali taką utwardzoną grudkę Bush Lolies - lizaki z buszu.

Ależ się rozpisałem. Na dzisiaj skończę, żeby nie przynudzać. Wrócę do tematu wkrótce.
Obiecuję.

Konkurs na gadżet poznański roztrzygnięty

2011-01-18T13:40:00.004+01:00

Konkurs na gadżet miasta zakończony. Bumerangi niestety przepadły, ale to nie ich koniec.
Zbyt dużo się nad nimi napracowałem , żeby ot tak je cisnąć w kąt. A zatem projekt będzie szedł swoją drogą niezależnie od wyników konkursu :)
... no i ktoś inny na tym zarobi ;)

Oto linki do artykułów w Wyborczej po konkursie:
http://poznan.gazeta.pl/poznan/1,36001,8945675,Kup_sobie_pamiec_z_Poznania__Albo_torbe.html

http://poznan.gazeta.pl/poznan/1,36001,8951252,Mieszko_atrakcyjny_jak_Chopin.html

Poza tym Wyborcza wymyśliła sondę na temat gadżetów
http://poznan.gazeta.pl/poznan/9,36001,4908342.html

Tylko nie wiem dlaczego nie ma tam zdjęcia ŻADNEGO z moich bumerangów.
Pozdrawiam wszystkich, którym nasuwa się spiskowa teoria...
Ma ktoś jakieś pomysły o co w tym chodzi?

***

Bumerangi na WOŚP !!!

2011-01-12T09:48:00.004+01:00

Łowca Bumerangów też gra z Jurkiem w Orkiestrze!

Na aukcjach Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy można wylicytować bumerangi od Łowcy Bumerangów.
Zapraszam na aukcje bumerangów:
KILLER
http://aukcje.wosp.org.pl/show_item.php?item=475894

LIZZY
http://aukcje.wosp.org.pl/show_item.php?item=475912

YETI
http://aukcje.wosp.org.pl/show_item.php?item=475923

Sklep z bumerangami

2011-01-09T20:12:00.004+01:00

No i stało się.
Łowca bumerangów ma swój sklep internetowy z bumerangami wszelkiej maści. Są w nim bumerangi dla dziec i, bumerangi ozdobne, bumerangi tradycyjne i wieloskrzydłowe.
Póki co są to bumerangi zrobione ze sklejki lotniczej, brzozowej, certyfikowanej GL, oraz zwykłej sklejki jednorodnej brzozowej. Wkrótce będą też bumerangi z ABS i innych tworzyw.
Zapraszam do zakupu tych nietypowych, niecodziennych prezentów.
Można też oczywiście zamówić bumerang w nietypowym wykończeniu lub z napisem - dedykacją.
Z każdym miesiącem będzie przybywać nowych modeli, jak i sposobów malowania.

Zapraszam!
Sklep z bumerangami już otwarty!

Bumerangi w Gazecie Wyborczej

2011-01-04T11:09:00.004+01:00

Na koniec zeszłego roku - miła niespodzianka. Bumerangi zdobywają prasę!
Gazeta Wyborcza w miłych słowach opisała mój udział w konkursie na poznański gadżet.
Właśnie o to chodzi - aby wirus bumerangowy się rozprzestrzeniał. To naprawdę niesamowite, że tak fantastyczny sport jest tak mało znany i mało popularny w Polsce.
Cóż będziemy pracować nad tym dalej i siać ziarno prawdy :)
Póki co - bumerangi górą! ...i dosłownie i w przenośni ;)

Łowca na fejsie

2010-12-28T13:52:00.004+01:00

Trzeba iść z duchem czasu.
Tym razem duch czasu objawił się Facebookiem.
Zapraszam wielbicieli bumerangów na Facebookowy profil Łowcy Bumerangów.
Może na początku nie będzie się działo zbyt dużo, bo muszę się zapoznać z mechanizmami tej "nowej świeckiej tradycji" spotkań Facebookowych, ale mam nadzieję z czasem uda mi się uruchomić wszystkie dostępne opcje.

Link do profilu tutaj:

Dołącz do Łowcy Bumerangów na Facebooku

Wesołych Świąt !!!

2010-12-24T15:55:00.001+01:00

DUŻO ZDROWIA, MIŁOŚCI, SPOKOJU!
RODZINNYCH, PRZYTULANYCH
i
Wesołych Świąt Bożego Narodzenia
życzy wszystkim
Łowca Bumerangów!

Konkurs na gadżet poznański - gadżet nr 2. Też bumerang :)

2010-12-16T14:09:00.001+01:00

No oczywiście - nie byłbym sobą gdybym zmajstrował tylko jeden gadżet. Stwierdziłem, że "Panu Bogu świeczkę, a diabłu ogarek". Skoro zrobiłem jeden gadżet - bumerang związany z tradycją Poznania (koziołki), to zrobię też coś zgodnego z nowoczesnym Poznaniem.

No i tak powstał drugi bumerang w kształcie .................... nowego symbolu Poznania - gwiazdki Know-How.
Z tym bumerangiem było o tyle trudno że nie można było namieszać w obrysie bumerangu, bo ten został narzucony przez kształt logo, trzeba więc było mu nadać odpowiednie profile "lotne". Na szczęście to prawie typowy kształt wielopłatu, więc nie było aż tak dużego problemu z profilami nośnymi. W zamian za to, że nie miałem tylu kłopotów, zrobiłem go w dwóch wersjach - dużej i małej. Różnią się nie tylko kształtem, ale i zasięgiem. Być może przy wdrażaniu trzeba będzie "oblatać" w próbach większa ilość i wprowadzić lekkie zmiany, ale generalnie sprawują się dobrze.

Bumerangi wyglądają dość fajnie i prezentują się tak:

Oczywiście na tych bumerangach jest całe mnóstwo miejsca na nadruki różnych haseł i symboli.
Całe szczęście że to nowe logo Poznania nie jest zielone. To dopiero byłoby szukania w trawie ;)

Cóż, ja swoją robotę zrobiłem , teraz czekam z niecierpliwością na rozstrzygnięcie.
Trzymajcie kciuki !!!
Kto wie, może wkrótce kozły i gwiazdki będą latały nad Poznaniem?

Konkurs na gadżet miasta Poznania - gadżet nr 1

2010-12-15T12:13:00.012+01:00

Urząd Miasta Poznania, a konkretnie Biuro Promocji Miasta (pl. Kolegiacki 17,
61-841 Poznań) ogłosiło konkurs na oficjalne gadżety miasta.

link:
http://www.poznan.pl/mim/public/wiadmag/news.html?co=print&id=39961&instance=1016&lang=pl&parent=0

Jak można się doczytać gdzie indziej, plany są spore:
http://www.mmpoznan.pl/13097/2010/8/31/bedzie-mozna-kupic-gadzety-poznania

Oczywiście postanowiłem wziąć w tym udział (wiadomo - po co bym o tym tutaj pisał gdybym nie brał udziału). Ale oczywiście musiałem zrobić to po swojemu - na bumerangowo.
Złożyłem dwa projekty. Gadżet numer jeden, to bumerang w kształcie ....................... no oczywiście że POZNAŃSKICH KOZIOŁKÓW!!!
Czy się chce czy nie, to koziołki jako "urządzenie błazeńskie" są symbolem Poznania od ponad 450 lat.

Co do samego bumerangu, to ciężko było to cholerstwo zaprojektować. Zrobiłem około 12 modeli ćwiczebnych, które nie wracały tak jak powinny.
Moje założenie było takie, że figury kozłów są równocześnie obrysem kształtu bumerangu, bo przecież wziąć zwykły tradycyjny sprawdzony i "oblatany" model i na nim "upchnąć" rysunek kozłów to żaden problem, a przecież Łowca bumerangów nie idzie na łatwiznę ;)

Koniec końców wyszło tak:

Jak widać bumerang jest zrobiony ze sklejki brzozowej, a kształt kozłów jest wypalony w drewnie. Całość zabezpieczona bezbarwnym lakierem.

Jako kilka słów mojego komentarza do bumerangu zmieszczę cytat z mojego opisu przekazanego wraz z bumerangiem do Urzędu Miasta:

Bumerang jest gadżetem uniwersalnym:
Posiada właściwości estetyczne - można go powiesić na ścianie jako ozdobę.
Można go użytkować jako specyficzny rodzaj sportu i w ten sposób propagować nowoczesny, zdrowy tryb życia poprzez zabawy na świeżym powietrzu.
Bumerang może być użyty jako symbol, poprzez grę słów w hasłach np.: "Poznań - tu zawsze chętnie wracam!”
W „Bumerangu KOZIOŁKI" płaszczyzna pomiędzy figurami koziołków została zaprojektowana z przeznaczeniem na nadruk do wyboru - loga, hasła, herbu miasta itp.

Dla zainteresowanych tym jak wyglądały prototypy zanim powstał gotowy projekt zapraszam do poniższej galerii. Raczej nie ma się tu czym chwalić, ale robię to dla "wartości historycznej" ;) oraz żeby zobrazować to, że nie zawsze da się "łatwo, szybko i przyjemnie" stworzyć nowy model bumerangu.

Tutaj już zaczynało wracać, ale było nadsterowne:

Pierwsze próby malowania kształtów w obrys gotowego powracającego bumerangu:

Pierwsze próby wypalania kształtów w drewnie:

Wypalanie w całości ciemnego konturu też wyglądało nieźle, ale mało naturalnie:

No i jeszcze raz kształt razem z wypalaniem w wersji ostatecznej:

Dundee żyje!!!

2010-12-14T11:55:00.004+01:00

Witam wszystkich tych którzy wierzyli, że jeszcze ruszę Łowcę Bumerangów, jak i tych niewiernych aczkolwiek tych witam w drugiej kolejności ;).

Wiele niesprzyjających okoliczności wykluczyło mnie z bumerangowania na dłuższy czas, co stał się również powodem braku wpisów od ponad roku. Okazuje się że praca nad "bardzo ważnym, przełomowym projektem" po 10-12 godzin dziennie, to nic niewarta bujda na resorach. Cóż, straciłem mnóstwo czasu, ale nie mam zamiaru wracać do tych błędów. DUNDEE ŻYJE, a Łowca Bumerangów będzie się nadal rozwijał i to jest teraz najważniejsze.

Mam się całkiem dobrze, a bumerangowo jeszcze lepiej. Mnóstwo pomysłów (albo i więcej). Nowe techniki, nowe materiały, czyli jak mówi klasyk J.O. :
"OJ, BĘDZIE SIĘ DZIAŁO!!!"

Konkurs - Bumerangi za zdjęcia !!!

2009-06-03T22:31:00.007+02:00

Tak jak można przeczytać w moim poprzednim wpisie - nie mamy żadnych naszych zdjęć z XIII Pikniku Naukowego.

Zatem jeśli ktoś robił zdjęcia nam, lub naszemu stoisku w trakcie imprezy (a wiemy, że takich uczestników Pikniku było wielu) a do tego czyta tego bloga, to proszę o kontakt mailowy na adres widoczny u góry po lewej stronie. Adres jest w formie obrazka, więc trzeba go ręcznie przepisać do programu pocztowego.

Każdy, kto prześle na ten adres nasze zdjęcia z Pikniku, jako podziękowanie otrzyma od nas bumerang sportowy. Dodatkowo trzy najfajniejsze zdjęcia zostaną przez nas nagrodzone ozdobnym bumerangiem tradycyjnym.
Zdjęcia ocenimy komisyjnie, no i oczywiście będziemy baaardzo subiektywni ;)

Zatem - czekamy na zdjęcia.

.

Bumerangi na XIII-tym Pikniku Naukowym

2009-05-31T22:15:00.005+02:00

W sobotę 30 maja odbył się XIII Piknik Naukowy, w którym miałem przyjemność brać udział. Jechałem na tę imprezę z mieszanymi uczuciami. Niestety, ale popularyzacja tego kapitalnego sportu dotąd szła jak po grudzie, pomimo wcześniejszych starań i licznych wysiłków wielu wspaniałych ludzi. W związku z tym liczyłem się ze skromnym zainteresowaniem i szczerze mówiąc to nawet zabrałem ze sobą parę skomplikowanych rohlingów do sprofilowania, w czasie kiedy (jak przypuszczałem) będę się nudził, a tu taka niespodzianka...
Zainteresowanie jakim cieszyło się nasze stoisko z bumerangami nie da się porównać w żaden sposób z tym czego oczekiwałem. Ani przez chwilę nie mieliśmy wytchnienia. Ponieważ było nas mało, a chcieliśmy aby nasz udział w Pikniku był atrakcyjny dla zwiedzających - nie mieliśmy nawet czasu , żeby coś zjeść. Trzeba było non stop odpowiadać na pytania zainteresowanych: - a co to za bumerang? - a jak to się dzieje że on wraca?
Oprócz tego na stoisku zorganizowaliśmy "warsztat na żywo". Każdy chętny mógł własnoręcznie wykonać dla siebie bumerang pod okiem fachowca. Warsztat cieszył się takim powodzeniem, że rohlingi, które przygotowałem w ilości około 40-tu sztuk, skończyły się sporo przed zakończeniem imprezy.
Niekończąca się kolejka chętnych do wypróbowania "czy to naprawdę wraca" nie pozwoliła również na nazbyt częste wykazywanie się naszymi umiejętnościami.

Bardzo chciałbym zamieścić choć kilka zdjęć z Pikniku, ale niestety wszyscy byliśmy tak zajęci przez cały czas, że o zrobieniu zdjęć przypomnieliśmy sobie dopiero około 21.00, gdy już dawno było po wszystkim...
Jeszcze o godzinie 20.30, czyli pół godziny po oficjalnym zakończeniu imprezy była u nas kolejka 10-15 osób chętnych do rzucania. To świadczy o zainteresowaniu jakie wzbudziliśmy.

W związku z tym, że nie mamy żadnych zdjęć, a widzieliśmy sporo osób fotografujących nas i nasze stoisko, mam prośbę:
Dajcie znać jeśli macie jakieś nasze fotografie, prześlijcie do mnie informacje na ten temat.

Równocześnie na zachętę chciałbym ogłosić konkurs na najładniejsze bumerangowe zdjęcia z Pikniku.
Nagrodami będą oczywiście bumerangi zrobione przeze mnie. Szczegóły napiszę wkrótce...

Yeti - perfekcyjny model bumerangu

2009-05-28T22:25:00.005+02:00

Parę dni temu rozmawiałem ze znajomym bumerangowcem -Krzysztofem, w tym także na tematy bumerangowe... (nie bedę wymieniał nazwiska, bo nie jestem upoważniony, a wszyscy zainteresowani i tak wiedzą o kogo chodzi ;)

Po rozmowie postanowiłem zrobić jeden z jego flagowych modeli - Yeti.
Przyznaję się bez bicia - nigdy wcześniej nie robiłem tego modelu ( być może dlatego, że nie przepadam za lekkimi modelami z 4mm sklejki).

Cóż muszę przyznać, że model jest idealnym modelem "backyard boomerang", czyli potocznie mówiąc bumerangiem podwórkowym, czyli niezbyt wymagającym gdy chodzi o miejsce do rzucania.
Lekki bumerang o prostej i zarazem genialnej konstrukcji, małym około 20 metrowym zasięgu i perfekcyjnym, precyzyjnym powrocie. Nie wymaga dużej siły, ale wymaga prawie pionowego wyrzutu.

Jest idealnym modelem dla dzieci, ale raczej dla tych powyżej 10 lat, ze względu na dość dynamiczny powrót mniejsze dzieci mogłyby zrobić sobie krzywdę. W końcu trzeba pamiętać, że "rzucający jest równocześnie celem" ;)

Naturalne bumerangi - Natural Elbows

2009-05-26T22:03:00.003+02:00

Nabrałem ochoty na zrobienie paru "naturalsów".
Było nie było tak powstawały pierwsze bumerangi - i te powracające, i te zabijające.
Wyprawa do lasu zaowocowała sporym "łupem". Wszystko co znalazłem było już ścięte jakiś czas temu, więc nie spowodowałem żadnych szkód w gospodarce leśnej :) no a poza tym nie chciałem ścinać świeżych gałęzi, bo jednak byłby kłopot z porządnym wysuszeniem bez mikropęknięć.

Kilka z nich nadaje się wyłącznie na broń, ale jest i parę obiecujących kształtów dla powracających:

Bumerang długodystansowy - LD (Long Distance)

2009-05-20T21:24:00.002+02:00

Dość dawno temu (aż wstyd się przyznać) dostałem od znajomego kompozytowy rohling Big Al Hooka zrobiony z włókna szklanego i żywicy (nie wiem dokładnie jakiej, ale po zapachu w trakcie szlifowania przypuszczam, że poliester).

Miałem wciąż w pamięci pracę nad moim pierwszym (sklejkowym) Big Al Hookiem i bite trzy godziny pieszczenia samego profilu, więc nic dziwnego, że do tego rohlinga podchodziłem "jak pies do jeża".
Nie zawsze ma się tyle czasu na raz, a stara bumerangowa prawda mówi, że skomplikowane szlify najlepiej robić za jednym podejściem. Przy takiej pracy robionej w kilku rzutach można się pogubić, która część jest gotowa a co zostało do poprawki.

Takie skupienie przy pierwszym Big Alu opłaciło się - bez obciążenia lata na około 60-70 metrów. Po dodaniu ołowiu, przy dobrych warunkach ma osiągi nawet do 120 metrów. Po prostu znika z oczu na horyzoncie, a po około 13 sekundach jest z powrotem.
Nic dziwnego, że jestem ciekaw co ma do zaoferowania kompozyt...

Tak czy siak, dzisiaj postanowiłem zacząć i zrobić chociaż wstępne szlify.

Efekty na zdjęciach poniżej.

Tak wygląda rohling:

...a tak po wstępnych szlifach.

W sumie wiem, że się nie napracowałem, ale ciężko znaleźć 2-3 godziny wolnego na raz :).
Jak tylko uda mi się go skończyć, to dam znać ;).

Tradycyjne bumerangi

2009-05-17T20:13:00.006+02:00

Tradycyjne bumerangi, jak już wcześniej pisałem, nie mają tak stabilnego lotu jak sportowe wielopłatowce i są dość ciężkie do rzucania.
Jednak jednej zalety nie można im odmówić - kapitalnie wyglądają pomalowane tradycyjnie i są genialną ozdobą ściany pokoju, czy biura.
Są też świetnym prezentem (zwłaszcza gdy chcesz komuś powiedzieć "wróc do mnie" :) , bo przecież te kształty kojarzą się bez pudła.

Bumerang "Żółw"

2009-05-16T19:37:00.002+02:00

Żółw długoszyi (Chelodina longicollis) to bardzo popularny gatunek żółwia występujący we wschodniej części Australii.
Oczywiście żółw to jedno z dań tradycyjnej kuchni aborygeńskiej, często uwieczniany w malarstwie naskalnym oraz rysowany na piasku...
Na tym bumerangu namalowaliśmy żółwia pełznącego w kierunku zbiorników wodnych połączonych rzeczką lub strumieniem.

Bumerang "Kangur"

2009-05-15T20:03:00.001+02:00

Bumerang symbolem Australii, kangur symbolem Australii, no i co tu jeszcze dodać?
Chyba tylko zdjęcia :)

Bumerang Struś Pędziwiatr cz.2 - Roadrunner kształty

2009-05-12T21:21:00.001+02:00

Zatem jak wcześniej pisałem, mam już sprasowaną sklejkę lotniczą własnej roboty. Nie wiem czy wcześniej wspominałem - na sklejkę użyłem buczyny. Jest stosunkowo ciężka i wytrzymała na zginanie.
Teraz jest czas żeby nadać jej kształt do strusia.

Zatem rysujemy kontury strusia na sklejce

Wycięty kontur bumerangu

A tak wyglądają wygięcia poszczególnych skrzydeł po wycięciu konturów:

Jeszcze nie wiem kiedy będę miał czas na korektę kształtu i robienie spływów, ale myślę, że dalszy ciąg historii strusia wkrótce nastąpi...

Bumerang Struś Pędziwiatr cz.1 - Roadrunner początek

2009-05-10T20:28:00.004+02:00

Czas rozpocząć nowy sezon bumerangowy. Oczywiście mam na myśli produkcję, bo przecież pogoda już od jakiegoś czasu pozwala nam na zabawę na powietrzu :)

Pod koniec poprzedniego sezonu dużo pisałem o tradycyjnych dwuramiennych bumerangach, natomiast muszę powiedzieć (zwłaszcza tym mało znającym bumerangi), że nie są to łatwe modele do okiełznania. Generalnie większość tradycyjnych modeli do duże, ciężkie i niestabilne w locie bestie. Ale i tak je kocham :)

Tak czy inaczej w tym sezonie postanowiłem robić więcej lekkich, wielopłatowych, stabilnych i szybkich bumerangów.
Na pierwszy ogień postanowiłem rzucić Strusia Pędziwiatra (czytając to zdanie Kojot by się ucieszył).
Jest taki fajny plan dostępny (oczywiście) na stronie naszego dobrego znajomego - Piotra Kutka domowa - www.kutek.net , a plan strusia - http://www.kutek.net/boomplans/boomerang_plans/roadrunner.php
Projektant tego bumerangu - genialny Didier Bonin proponuje zrobienie go z laminatu CPL o grubości 4mm.
Cóż, ja po swojemu, tradycyjnie chcę trzymać się sklejki, ale oczywiście napotkałem pierwsze schody - nie ten ciężar właściwy tworzywa. CPL jest dużo cięższy od wszystkich sklejek dostępnych na rynku. Postanowiłem więc zrobić go ze sklejki lotniczej własnej roboty. Dzięki temu mogę sklejkę zrobić z trochę "cięższego" kleju i drewna bukowego. Jako wypełniacz kleju używam tym razem kaolinu - jest cięższy niż mąka :)

Jest jeszcze jeden plus robienia własnej sklejki. Na planie Didiera są wyraźnie zaznaczone dihedrale końcówek. Dlaczego by nie zrobić ich na etapie klejenia tworzywa?

Efekt tej wstępnej pracy można zobaczyć poniżej:

Formatka sklejki lotniczej sprasowana we wstępnym kształcie bumerangu

Podgięcie jednego ze skrzydeł (wszystkie są zagięte w ten sam sposób).

Bumerang dla prawdziwych mężczyzn - Lachsadler

2009-04-30T20:55:00.003+02:00

No oczywiście!
Nie byłbym sobą gdybym po zrobieniu paru lekkich bumerangów nie zrobił czegoś na moja "ciężką rękę" :)

Model Lachsadler kusił mnie od dłuższego czasu.
I to nie tylko ze względu na swój niesamowity kształt i rozmiary, ale też ze względu na swojego niesamowitego twórcę.
Projektantem jest Martin Wikström, facet równie utalentowany, co szalony...
Jeśli ktoś ma ochotę dowiedzieć się o nim czegoś więcej, to polecam jego stronę:
http://www.baystream-returnity.com

Ponadto niedawno pojawił się w wiadomościach telewizji WDR. Program mozna zobaczyć pod adresem:
http://www.wdr.de/tv/aks/videos/flashplayer.jsp?mid=28347
Ponieważ całe wiadomości są dość długie, polecam przesunąć suwak czasu od razu na 29:30 i po chwili będzie widać Martina.

Co do kształtów, to zdjęcie mówi samo za siebie:
Trzeba jeszcze dodać, że to cudo ma 54 cm rozpiętości i w mojej wersji jest zrobione z 6,5 mm sklejki dębowej. Z tego co się orientuję jest to najstarsza, a zarazem najcięższa wersja tego bumerangu. Obecnie Martin robi "lżejsze" modele o tym samym kształcie.

Mój kumpel jak zobaczył ten model pierwszy raz to powiedział:
- Jakbyś go pomalował na srebrny metalik, to z daleka wyglądałby jak jakaś chińska broń.
No i o to chodzi ;)

Nie powiem, trochę wysiłku to kosztuje, żeby nim porządnie "miotnąć" :).

A i lewa strona nie jest zbyt łatwa do wykonania:

Bumerang potrzebuje bardzo silnego wyrzutu. Wskazany jest lekki rozbieg (2-3 kroki). Leci na odległość 40-50 metrów, wzbija się na wysokość 3-4 piętra i płasko opada wirując.

Idealny bumerang dla dzieci - lekkie wielopłaty

2009-04-28T20:39:00.003+02:00

Jakiś czas temu pewien znajomy (czołem Lechu!) powiedział mi:
- Stary, masz bardzo dużo ciężkich modeli bumerangów. Spróbuj może zrobić coś lżejszego.

Pomyślałem: OK na nowy sezon zrobimy parę lekkich modeli.
Efekty na zdjęciach poniżej.
Sklejka liściasta 4mm, zasięg około 20 metrów. Bardzo lekkie, przyjemne w łapaniu (bo wyhamowują na końcu lotu).

Modele wprost idealne dla dzieci jako początek przygody z bumerangami !!!
Moje dzieciaki je polubiły.

Bumerang "Kolczatka"

2008-10-25T12:32:00.003+02:00

Kolczatka jest jednym z charakterystycznych zwierząt Australii. Według legend aborygeńskich inne zwierzęta ponoć nie przepadają za kolczatką z powodu pewnego zdarzenia, które kiedyś miało miejsce.
Dawno, dawno temu, (zapewne za czasów Śnienia) w czasie suszy, kolczatka znalazła źródło czystej, smacznej wody. Niestety okazała się samolubną, ukryła źródło i nie podzieliła się wodą z innymi zwierzętami sama udając spragnioną i cierpiącą.
Znaczy się świnia, nie kolczatka :).

Tak czy inaczej to zwierzątko jest jednym z tych charakterystycznych dla Australii i ma swoje miejsce także na moich bumerangach. Na tym bumerangu umieściłem je pośród mrówek miodowych, którymi bardzo chętnie się żywi. Stąd często jest nazywana "mrówkojadem australijskim". Pasek kropkowany z boku bumerangu to symbol klanu, natomiast kropkowane kółko na tym rysunku oznacza gniazdo mrówek miodowych.

Bumerang "Witchetty Bush Tucker"

2008-10-19T11:16:00.005+02:00

Pędraki Witchetty to jedno z ulubionych dań Aborygenów :).
Rysunek na tym bumerangu przedstawia Witchetty, zagrzebane w ziemi pomiędzy korzeniami roślin. W świecie Aborygenów zbiorem larw i innego pożywienia z grupy "bush tucker" zajmują się kobiety. Do wygrzebywania ich z ziemi, używają specjalnych patyków (tzw. digging sticks). Witchetty można znaleźć przede wszystkim w korzeniach i podziemnej części pnia krzewu Witchetty (łac. Acacia kempeana) , który swą powszechnie używaną nazwę zawdzięcza właśnie larwom, a nie odwrotnie :) . Surowe robaki Witchetty są ponoć bardzo smaczne o lekkim migdałowym posmaku (posmak zależy od tego na jakiej roślinie żerowały), ale nie wiem czy sam bym się zdecydował ;). Takie małe żywieniowe tabu :) .
Mimo wszystko, odważnym życzę smacznego!

Bumerang aborygeński "Wąż Tęczowy"

2008-10-16T21:37:00.004+02:00

Wąż Tęczowy to bardzo ważna postać kultu Aborygenów. Jest mocno związany z jednym z najważniejszych bóstw z krainy Przodków - Wandijna.
Wąż tęczowy, zwany inaczej Akurra opiekuje się wodą, przynosi opady deszczu, a przez to jest częściowo odpowiedzialny za rozwój oraz obfitość roślinności. Tylko szamani i doświadczeni mężczyźni mogą się z nim kontaktować i prosić o pomoc...

Bumerang aborygeński "Siedem sióstr"

2008-10-15T21:43:00.004+02:00

Malowania etniczne to mój ulubiony sposób zdobienia bumerangów.
Oto kolejny:
Na tym bumerangu jest przedstawiona historia Siedmiu Sióstr. Zależnie od klanu, czy plemienia historia ta jest opowiadana w troche inny sposób. W skrócie można ją opisać tak : starzec (czasami przedstawiany jako karzeł) miał ochotę "zawrzeć bliższą znajomość" ;) z siedmioma siostrami (w innych opowieściach z jedną lub dwoma z nich). Siostry uciekały mu i nigdy nie dawały się złapać. Za każdym razem, gdy zatrzymywały się na odpoczynek, posiłek, lub nocleg, starzec je doganiał. Wtedy oczywiście siostry zbierały sie do ucieczki i trwało to tak długo, aż w końcu zdecydowały się uciec na niebo. Do dzisiaj można je zobaczyć na niebie jako gwiazdozbiór Plejad. Natomiast starzec jest Orionem, który ciągle je goni i dogonić nie może...

Na czerwonym tle (z "przebijającą" strukturą drewna), zrobiłem malowanie nieba za pomocą kropek o różnej średnicy i różnych kolorach. Plejady i Orion to beżowe koła z brązowymi okręgami.

Z tym bumerangiem szczególnie ciężko było się rozstać...

Malowania etniczne bumerangów - "Dingo Dreaming"

2008-10-14T21:56:00.004+02:00

Każdy Aborygen ma przypisane sobie zwierzę - opiekuna. Zwierzę to staje się nietykalne dla niego. Jeśli ktoś ma jako swego opiekuna-przodka przykładowo kangura, to nie wolno mu skrzywdzić żadnego kangura, czyli ani polować, ani jeść kangurzego mięsa.

Symbolika i kolorystyka wymalowań na tym bumerangu oznacza psa Przodka - Dingo. Są to zarazem wzory malowania ciała na czas ceremonii, dla tych Aborygenów, których opiekunem jest właśnie Dingo.

Malowania etniczne bumerangów - "Aborygeni - Polowanie na kangura"

2008-10-13T22:27:00.004+02:00

To kolejny bumerang, z którym ciężko mi się było rozstać...
Czasami tak jest, że jak człowiek poświęci się całkowicie temu co robi i godzinami nad tym pracuje i patrzy jak powstaje i rośnie jego dzieło, to potem trudno się rozstać z tym co się stworzyło. Często w takich momentach myślę o ludziach, którzy po stworzeniu jakiegoś dzieła (np. obrazu czy rzeźby) natychmiast je niszczą. Owszem sam moment tworzenia jest bardzo ważny, ale przecież to co się tworzyło jest również ważne i powinno mieć jakieś znaczenie dla twórcy. Jeśli mam świadomość, że i tak zniszczę moje dzieło, to po co mam się wysilać przy tworzeniu i robić to z pasją i starannie?

Tak czy inaczej - kolejny mój ulubiony bumerang - "Polowanie na kangura".
Jak zwykle w etnicznym aborygeńskim malowaniu mamy wieloznaczność, więc potrzebny jest mały opis:
Kropkowane tło i jego kolory oznaczają otoczenie, w którym rozgrywa się akcja polowania - busz, piasek, woda, niebo, skały. Sylwetka kangura podobnie jak tło jest również przedstawiona w malowaniu kropkowanym. Dziwne znaki-strzałki rozmieszczone na całej powierzchni bumerangu to tropy kangura (przedstawiane na dwa sposoby). Mężczyźni polujący na kangura to trzy czarne rogale. Kropkowane koło na końcówce skrzydła bumerangu, to miejsce, w którym udało się upolować kangura. Trzy małe czarne rogaliki za ostatnim mężczyzną oznaczają bumerangi służące do polowania czyli tzw. kylie.
Zwykle jest tak, że rysunek aborygeński może obejmować kilka różnych zdarzeń odbywających się w różnych miejscach i różnym czasie. Tak jest i na tym rysunku: mamy biegnącego kangura, idących myśliwych, miejsce upolowania kangura i leżące gdzieś bumerangi.

Malowania etniczne bumerangów - "Krokodyl"

2008-10-12T21:07:00.004+02:00

Krokodyl różańcowy w stylu Dot Art.
Przodek - Krokodyl nazywany Pikuwa był bardzo chytrym, podstępnym zwierzęciem. Jest bohaterem wielu legend Aborygeńskich dotyczących okresu Śnienia.

Malowania etniczne bumerangów - "Sun Dreaming"

2008-10-10T23:39:00.005+02:00

Kolejny bumerang z mojej ostatniej serii malowań aborygeńskich. Ten wzór malowania nazwałem "Sun Dreaming". Rysunek przedstawia tworzenie się Słońca w czasie Śnienia.

Obiecuję , że wkrótce napiszę więcej na temat malarstwa Aborygenów. Na dzisiaj muszą wystarczyć fotki...

Malowania etniczne bumerangów - "Emu Dreaming"

2008-10-07T18:25:00.005+02:00

Tak jak napisałem w tytule, na poniższych zdjęciach chwalę się kolejnym nowym bumerangiem w etnicznym stylu. Jest to jedno z moich ulubionych wymalowań. Mam nadzieję, że już na pierwszy rzut oka widać co jest strusiem ;) , ale jest jeszcze klika elementów, które wymagają dodatkowego opisu.

W malarstwie Aborygenów często są wykorzystywane ikonograficzne oznaczenia tropów, przedmiotów, zwierząt i ludzi. Dla tych, którzy nie znają takich oznaczeń, sens rysunku jest mało czytelny, dlatego postaram się wyjaśnić co namalowałem :) .

Czarne "strzałki" rozrzucone tu i ówdzie na rysunku, w Aborygeńskiej ikonografii oznaczają tropy strusia. Podwójne kropkowanie w stylu Dot-Art na tym rysunku oznacza rejon Śnienia Emu. Niebieskie kropkowane koła połączone niebieską, falującą, kropkowaną linią oznaczają połączone zbiorniki wodne.

Malowania etniczne bumerangów - "Wędrówki kobiet"

2008-10-05T13:04:00.008+02:00

Kolejny wzór malowania bumerangu w stylu dot art. Malowanie przedstawia wędrówki kobiet.
Zarówno te codzienne jak wyprawy do buszu po jedzenie, jak i dłuższe wędrówki całych klanów.
Tego typu wymalowania bumerangów najlepiej wyglądają na dużych modelach o tradycyjnych kształtach. Ten bumerang ma rozpiętość skrzydeł 88 cm. Taki duży bumerang ma przede wszystkim zdobić i raczej nie służy do zabawy w polu, choć ma zdolność powracania :).

Malowania etniczne bumerangów - "Dreaming"

2008-10-02T22:17:00.007+02:00

Było bardzo dużo pracy, ale teraz jest się czym pochwalić. Trzeba było zaprojektować i wymalować kilka nowych wzorów etnicznego malowania.
To jeden z nich - wzór malowania wykonany w technice dot art - metodą kropkowania.
Nazwałem go bardzo ogólnie - DREAMING.
To słowo znaczy bardzo wiele w kulturze Aborygenów. Podobnie wieloznaczny jest ten rysunek...

Nowe malowania bumerangów i "surówka"

2008-09-14T13:38:00.009+02:00

Mam do nadrobienia trochę zaległości, a zatem zamieszczam poniżej kilka moich nowych wymalowań. Wszystkie te bumerangi to zamówione "firmówki", a malowania są na moim modelu, który nazwałem Glider.
To dość praktyczny bumerang, bo można nim rzucać i przy lekkim wietrze i bez wiatru. Można go trochę "położyć" przy rzucaniu, a i tak wróci. Wykombinowałem go łącząc kilka sposobów wykonania z różnych modeli, a od siebie dałem mu stabilność lotu :)

Poza tym dostałem bakelitową surówkę, o dość ciekawym kształcie. Nie znałem tego kształtu, ale okazało się że to projekt Pierre Kutka o nazwie "Klingon". Pewnie sam bym go nie zrobił, więc ucieszyłem się z prezentu i od razu zrobiłem szlify. Szlify zresztą dość proste i szybkie, więc się specjalnie nie zmęczyłem :)

Oto surowy efekt strona prawa:

a tak wygląda od spodu:

Trochę śmiesznie, bo wygląda to tak że spływ na prawej stronie jest prawie takiej samej szerokości jak podcięcie krawędzi natarcia z lewej.

Lata ładnie, chociaż trzeba uważać na wiatr. Jest z bakelitu 2 mm, więc jest dość lekki i przez to bardziej podatny na podmuchy. Jeszcze muszę go wypróbować z różnymi obciążeniami - może z ołowiem będzie miał bardziej stabilny lot...

Mam ochotę wymalować go farbą z efektem chromu. Powinien ładnie wyglądać.

Składany bumerang - dzień próby.

2008-07-21T21:49:00.008+02:00

No i nastał dzień próby...

Składam i zakładam gumki :)

Cholera - pękają. Dobrze że to tylko gumki na bumerangu ;) Widzę, że gdyby uruchomić produkcję tego modelu, to najwięcej zarobi producent gumek :)

Zakładam drugi komplet.

Parę rzutów na rozgrzewkę i lecimy po całości.
Najpierw trzeba wyczuć "nowego". Jak zwykle rzucam mocno i zdecydowanie podkręcając.

O kurcze. Najpierw bierze duży wznos i leci prosto na mnie.
OK. Trzeba rzucić trochę słabiej i trzymać gościa bardziej pionowo.
BINGO!

Rzut i tor lotu jest +- taki:
Lekki (lub lekko-średni) rzut na wprost (celować na wysokość około 2m), przy możliwie idealnym utrzymaniu pionu bumerangu. Przy takim wyrzucie na wysokości maksymalnie 3 metrów robi kółko o średnicy około 15 metrów - HAHA - jak w filmie !!!

Przy wyrzucie trochę odbiegającym od pionu - nabiera delikatnie wysokości (maksymalnie do5-6 metrów) i opada jak śmigłowiec.

Przy wyrzucie z większym przechyłem dostaje dużego wznosu i albo spada na mnie jak siekiera (lotnik kryj się!), albo ryje w ziemię. Trzeba trzymać pion !

Mam jeszcze parę fot z testów. Zdjęcia robiła najpiękniejsza kobieta na kuli ziemskiej !

Rzut:

I mam go :)

A teraz rzut był bardziej pochyły:)

OK. No to kolejnego klasyka mamy za sobą. Wiem już jak rzucał O'Tool ;)
Próby zaliczone, model udany. Teraz jeszcze trzeba wymyślić jakieś zdobienia. Zrobię sobie (i najbliższym) parę modeli i ...
Wkrótce zabiorę się za następny. Mam parę pomysłów, ale jeszcze nie wiem od którego zacznę.
Bracia Janetzcy? Al Gerhard? ... zobaczymy, zobaczymy...

Jak zrobić składany bumerang ?

2008-07-17T21:58:00.016+02:00

No i gotowe. Bumerang zrobiony. Dokumentacja fotograficzna też.

Zapraszam do oglądania :)

Najpierw znajdujemy deskę o odpowiedniej szerokości...

Potem robimy z niej kilka deseczek, ale tak żeby były odpowiedniej grubości...

Potem rysujemy długość i kształt końcówek...

Przycinamy odpowiednią długość i nadajemy kształt końcówkom...

Szlifowaniem nadajemy kształty całości...

Gdy kształty mamy gotowe, czas na wiercenie otworu. Musi być na środku skrzydła...

Jeśli udało się przewiercić otwory na środku skrzydeł, to bumerang po złożeniu wygląda tak...

Teraz wystarczy nadać skrzydłom odpowiedni profil...

Wyszlifować profil oraz nadać kształt krawędzi natarcia...

No i gotowe. Bumerang zrobiony. Teraz będzie czas wielkiej próby, czyli rzuty testowe. Ciekawe jak lata i jaki ma zasięg. Jeśli wszystko będzie OK, to będzie to pierwszy składany model bumerangu, jaki zrobiłem.

Składany bumerang!

Jak ukraść milion bumerangiem, czyli składaka ciąg dalszy

2008-07-10T18:22:00.005+02:00

No więc oczywiście bumerang z filmu "How to Steal a Million" (znanym też jako "How to Steal a Million Dollars and Live Happily Ever After").
Peter O'Toole kupuje go na straganie z odpustowymi pamiątkami i innym badziewiem. To prosty bumerang czteroskrzydłowy złożony z dwóch patyków (!) połączonych ze sobą zwykłą gumką (!!!).
Ciśnie się na usta zwrot, którego używa Pan Robert Makłowicz o niektórych potrawach: "Proste. Proste i genialne".

Oczywiście po obejrzeniu tego filmu muszę zrobić taki model bumerangu. Ze skruchą przyznaję, że choć robię bumerangi od dłuższego czasu, to takiego nigdy dotąd nie robiłem. Co za hańba! Taki klasyk! O'Tool rzucał takim modelem w latach 60-tych, a ja go nie znam!
Trzeba to natychmiast naprawić.

Widać, że raczej nie jest to bumerang sklejkowy. Z tego jak latał w filmie (tor lotu, zasięg, wznos) można wywnioskować, że jest zrobiony z lekkiego drewna. Pierwszy mój odruch - balsa. W sumie logiczne, ale druga myśl: właściwie dlaczego balsa? Może lepiej jakiś krajowy gatunek? Lipa? Topola? OK. Robimy z "naszego" drewna.
Zaczynam rysować projekt i pojawia się następny pomysł: a może by tak zrobić go w calach? Co prawda akcja dzieje się w Paryżu, ale film jest amerykański. Wypadałoby dołożyć coś dla nich. OK robimy w calach. Taki mój tribute dla "American Movie". Przeliczam to co wymyśliłem na cale, koryguję i ... do roboty.
Dziś projekt, a jutro zaczynam.

Bumerang - składak, czyli jak ukraść milion

2008-07-09T22:32:00.004+02:00

Około marca tego roku leciał w jedynce film "Jak ukraść milion" (How To Steal A Milion).
Pewnie!
Każdy by chciał mieć milion!
W rolach głównych Audrey Hepburn i Peter O'Toole, film z 1966 roku.
Dlaczego akurat ten film? Łatwo sie domyślić - jedną z ról drugoplanowych ma pewien interesujący mnie gadżet - bumerang.
Otóż postać, którą grał Peter O'Toole oszukuje system alarmowy w muzeum (choć może bardziej pilnujących galerię strażników). Robi to po to żeby wykraść pewną figurkę... ale nie będę zdradzał więcej szczegółów. W końcu to ma być blog bumerangowy, a nie spoilerowy :)
Tak czy inaczej - facet uruchamia alarm (laserowe fotokomórki!) rzucając precyzyjnie bumerangiem. Wtedy strażnicy wbiegają do sali, przyjeżdża policja itd. Robi to kilkakrotnie doprowadzając do tego, że w końcu alarm zostaje wyłączony. W czasach kiedy ten film był kręcony nie było jeszcze kamer do monitoringu, więc ta historia mogła "przejść".

To co? Robimy składanego czteropłatowego klasyka :) ?
Zobaczymy...

Łowca bumerangów - początki bloga

2008-07-09T22:29:00.002+02:00

No więc stało się. Założyłem bloga.
Sam bym na to nie wpadł (dziękuję Ci najdroższa).
Być może robię to o kilka lat za późno, ale przecież lepiej późno niż wcale...
No a poza tym z upływem lat mam lepszą perspektywę tego co było, jak było, no i mam o czym pisać.